امروز میخوام یکی از بهترین دوستام رو معرفی کنم تو وبلاگم:
هوشنگ سال سوم دکتری رشته هوش مصنوعی هستش و فوق العاده بچه زرنگ و با استعدادیه.
همونطور که از تصویرش پیداست خیلی آدم خوش خنده و خوش مشرب و باحالیه. قدش از من بلند تره.
هوشنگ تو زندگی کاریش به شدت موفقه. اون دقیقا روزی 8 ساعت کار مفید میکنه و 2 تا 3 ساعت
پروژه های سنگین تجاری مینویسه. از اونجایی که روش برنامه نویسی هوشنگ کاملا منحصر به فرده ،
میتونه کاری که سایرین تو مدت زمان طولانی انجام میدن رو به نحو خیلی راضی کننده تو مدت بسیار
کمی انجام بده. من و هوشنگ داریم فرانسه میخونیم و گاهی باهم تمرین هم میکنیم. البته به دلیل
بزرگ بودن لب و لوچه ، برای اون خیلی سخته که بعضی لغات رو بگه. مثلا به جای Je میگه: Hoooo
هوشنگ قیافه و تیپ درست و حسابی داره و اکثرا لباس هایی که میپوشه گرون قیمت و شیک هستن.
هوشنگ ایده های بزرگی توی ذهنش داره. از آدمهای سطحی و بی مقدار فرار میکنه. دلش معمولا
کمتر برای دیگران میسوزه که البته نباید بذارید به حساب خودخواهیش.
هوشنگ هیچ گونه عقده ی درونی نداره. اون کاملا مستقل زندگی میکنه. دوران نوجوانی
فوق العاده آروم و دلپذیری داشته و از دوران جوانیش داره به شدت استفاده میکنه.
پدر و مادر هوشنگ سالهاست که ازش دور شدن و آخرین بار تو طویله ی ده پایین اونا دیده!
ظاهر هوشنگ همیشه مرتب و با کلاسه. دمش رو همیشه میشوره. گوشهاش رو مرتب میکنه
و پالانش جنس اعلا و فرانسوی هستش.
من و هوشنگ نقاط مشترک زیادی داریم. طرز تفکر ما خیلی شبیه به همه. به خصوص اینکه
از وقت گذرانی با هم کاملا لذت می بریم. هوشنگ هم دقیقا مثل من وسواسیه و همه ی
وسایلش مرتب و با نظم و ترتیب هستن. من و هوشنگ سالهاست باهم دوستیم. از دوره ی دکتری
یکمی فاصله گرفتیم ولی تقریبا هر روز چت میکنیم. هوشنگ برای خرج و مخارج زندگیش علاوه
بر نوشتن برنامه مجبوره مقادیر زیادی بار حمل کنه. هوشنگ پسر خوب و خانواده دوستیه.
اون برای پول درآوردن حاضره مثل من به نوابغ زبان انگلسی یاد بده. من خودم رو خیلی به
هوشنگ نزدیک میدونم. من واقعا از داشتن چنین دوستی لذت می برم. این بود انشاء من.
